Waargebeurd of waar niet(s) gebeurt

An ode (spreek uit: a note) to bol.com

14-01-2016

Ik bestel De Grote Bosatlas, 52e editie, met CD-rom, tweedehands, via Bol.com.

Na een paar dagen ligt er in mijn brievenbus een pakje. Wauw, het past precies door de brievenbus. Blij maak ik het open. Er zit een hele verouderde versie van De Grote Bosatlas, de 51e editie uit 1997 in, met diskette (!).

Juist.

Niet helemaal wat ik heb besteld.

Ik wil hem retourneren. Hiervoor bel ik eerst met Bol.com. Hoe werkt dit? Online retourneren, paar stappen doorlopen, formulier uitprinten, op pakje plakken en naar het postkantoor brengen.
“En als ik geen printer heb?”
“Dan kunt u het wellicht ergens anders printen, op uw werk? Anders gaat het helaas niet, mevrouw.”
“Moet ik verzendkosten betalen?”
“Nee, dit hoeft niet”.

19-01-2016

Ik bestel De Grote Bosatlas, 52e editie, met CD-rom alvast opnieuw, bij iemand anders. Nog dezelfde dag wordt mijn bestelling geannuleerd. Ok. Misschien was het item al verkocht en stond het per ongeluk nog online? Kan gebeuren.

Poging 3, ik bestel De Grote Bosatlas, 52e editie, met CD-rom, opnieuw.

20-01-2016

De volgende dag kom ik bij het postkantoor om de eerste foutieve versie van De Grote Bosatlas terug te sturen. Formulier netjes op het pakket geplakt. (Gevraagd aan mijn broer om het formulier uit te printen. Dat opgehaald bij zijn huis.)
“Dat is dan 3,95.”
“Oh, Bol.com heeft mij verzekerd dat ik geen verzendkosten hoef te betalen.”
“Het spijt mij, op dit formulier zit geen code of de woorden ‘Port betaald’. Dit kan ik zo niet verzenden.”

Bellen met Bol.com. Medewerker zegt:
“Oh, maar je moet wel verzendkosten betalen hoor”. Ik vertel haar dat het niet mijn fout is dat ik de verkeerde versie heb, en dat haar collega mij verzekerd heeft dat ik geen verzendkosten hoef te betalen. Ik heb netjes het formulier uitgeprint en opgeplakt, maar de meneer hier bij de Post zegt dat er niet de juiste code op zit.
“Heeft u het pakket wel retour gemeld?”
“Ja, ik heb het pakket retour gemeld, anders had ik toch geen retourformulier uit kunnen printen?”
”Weet u wat u doet? U moet het item even opnieuw online retourneren.”
“Ik sta in het postkantoor, kunt u dat dan niet even voor mij doen?”
“Ok. Heeft u voor mij de code?” Zucht de medewerker.
“Ik sta in het postkantoor, ik weet de code niet uit mijn hoofd. Kunt u niet op naam zoeken?”
Weer ontsnapt er een een hoop lucht uit de medewerker “Ja, dat kan.”
“Het is de meest oude bestelling. Ik heb hetzelfde item namelijk ondertussen nog 2 keer besteld,” zeg ik er voor de zekerheid nog maar even expliciet bij.
Blijkbaar heeft de medewerker echt een groot teveel aan lucht in zich, want hij lijkt nu echt leeg te lopen. “Mmm. Ah, ja, ik zie het, hij staat helemaal niet als retour gemeld in het systeem.”
“Hoe kan dat nou, ik heb het retourformulier uitgeprint.”
“Ja, dat is vreemd. Ik zal hem in ieder geval nu op retour zetten.”

Het duurt allemaal zo lang dat ik er ondertussen vandoor moet, naar een afspraak. Terwijl ik het postkantoor uitloop, wordt de verbinding verbroken. Serieus, word ik nou net weggedrukt? Mm, ik zou het wel met mijn oor gedaan hebben.

Onderweg naar mijn afspraak besef ik pas dat de ‘behulpzame’ medewerker van Bol.com wellicht mijn nieuwste bestelling nu op retour heeft gezet. Die stond tenslotte nog open.

Neeeee, denk ik dan. Daar hoef ik me toch zeker niet druk om te maken. Ik heb er heel duidelijk bij gezegd dat het om de oudste bestelling gaat.

Terug thuis van mijn afspraak ga ik online in mijn bestelstatus kijken. En jahoor, het licht heeft inderdaad mijn 3e (en nieuwste) poging retour gezet.

Ademen. In. En uit. Bellen. Ietwat kribbig nu. Klantenservice.

“Goedemiddag. Ik heb nogal een verhaal.”

De medewerker vindt het geheel erg vervelend. Hij zegt dat de retour al goedgekeurd is. En adviseert mij om het hierbij te laten en het item dan maar alsnog een keer opnieuw te bestellen. Met het geretourneerde artikel (poging 3) hoef ik verder niks te doen. Die is al verwerkt zo. Over de verzendkosten van artikel poging 1: die moet ik gewoon betalen en de bon kan ik vervolgens mailen naar de klantenservice. Dan krijg ik mijn geld terug.

21-01-2016

Bestelpoging 4. De Grote Bosatlas, 52e editie, met CD-rom.

De verzendbevestiging opsturen werkt inderdaad prima. Binnen 2 uur heb ik mijn geld alweer terug. Dat wil zeggen, in de vorm van een tegoedbon voor mijn volgende bestelling. Maar allez, ik ga toch nog wel meer bestellen bij Bol.com. Want het gaat nu vast niet meer fout.

Nog dezelfde dag krijg ik een mail. Uw bestelling (poging nummer 3) is verzonden.

Ik negeer de mail. Vast een administratief foutje.

22-01-2016

De dag erna krijg ik een mail, u kunt nu betalen (deze keer had ik maar gekozen voor achteraf betalen, had blijkbaar toch een voorgevoel). Mmm… Wat te doen.
Ademen. Dat lijkt me nu prioriteit.
In. Uit.
Bellen. Klantenservice. Verhaal. Moet het een paar keer opnieuw uitleggen. De medewerker vindt het erg vervelend voor me.
Ik vind met hem mee.
Hij adviseert me om het pakket te weigeren als de post het brengt.
“Het is brievenbuspost.”
“Ah, ok. Nou, kijk of u de postbode kunt onderscheppen, lukt dit niet, dan kunt u het retour sturen en het geld terugkrijgen door… “
“Ja, okee, …de bon te mailen naar de klantenservice. Juist. Dus met andere woorden, ik mag het weer oplossen, terwijl niks hiervan door mijn toedoen is gebeurd”.
“Heel vervelend mevrouw.”

’s Avonds vertel ik het verhaal aan een vriend. Ondertussen merk ik dat het toch wel een erg bizar geheel is geworden en lig ik halverwege het vertellen al dubbel. Is dit nou echt?

25-01-2016

Goed. Op de geplande dag van bezorging zit ik de hele ochtend en het begin van de middag voor het raam. Uit te kijken naar de postbode. Af en toe even kijken bij de voordeur. Nee, nog niemand. Briefje op de brievenbus gehangen “Beste postbode, er is iets misgegaan bij de bestelling, wilt u mijn pakket niet bezorgen, maar even aanbellen alstublieft?”. Gewoon voor het geval ik hem toch nog mis. Op een gegeven moment bedenk ik dat ik de brievenbus eigenlijk nog niet gecontroleerd heb. Jahoor. Het pakje zit er al. Een dag te vroeg bezorgd.

Zucht.
Ademen.
In.
Uit.

De medewerker klantenservice heeft mij het adres van de verkoper gegeven, dat schrijf ik op het pakje en breng het naar het postkantoor. Dit gaat prima, zonder retourformulier nota bene. Geen idee waar dat hele formulier (absoluut nodig bij poging 1) nou toch voor nodig was. Goed. Let it go.

Verzendkosten weer netjes teruggehad, in de vorm van een tegoedbon. Deze medewerker was zelfs zo vriendelijk om de 3,65 af te ronden naar 5 euro, om tegemoet te komen voor de servicekosten. (Elke bestelling kost mij 2 euro servicekosten, deze krijg je niet terug).

Poging 4 staat een paar dagen op ‘wordt verwerkt’. Het zal toch niet. Heb ik net een (wellicht) prima versie teruggestuurd, zul je zien dat poging 4 weer mislukt. Ach nee, wat is de kans. Onmogelijk. En inderdaad, na een paar dagen is de status veranderd in ‘verzonden’. En de verwachte leverdag is ook aangegeven. Hee, dat is vreemd, dat was gisteren. Nouja, zaterdag. En ik heb niks in mijn brievenbus. Zal wel druk geweest zijn bij de Post. Laat ik nog een paar dagen wachten. Maandag niks. Maarja, er wordt over het algemeen ook geen post bezorgd op maandag. Dinsdag niks. Mmm. Nouja, pakjes doen er de laatste tijd wel vaker lang over.

01-02-2016 (de verjaardag van degene voor wie het cadeau was bedoeld is intussen al geweest, mijn cadeau was een ‘goed’ verhaal)

Als ik donderdag nog steeds niets heb ontvangen, besluit ik maar weer te bellen. Ondertussen hoef ik niet meer Adem in Adem uit te doen. Het verhaal is te hilarisch geworden om me er ook nog maar enigszins druk om te maken. “Goedemiddag. Ik heb 2 weken geleden een tweedehands boek besteld, het staat op verzonden, maar ik heb nog steeds niets ontvangen. De verwachte leverdatum was afgelopen zaterdag.”
“Dat is vervelend, ik zal even kijken. Ik zie dat u meerdere bestellingen heeft”.
“Ja, dit is pas mijn 4e poging. Het lukt me maar niet om dit boek te krijgen, er gaat iedere keer iets anders mis.”
Medewerker schiet in de lach. “Ik ben blij dat u er op deze manier mee omgaat”.
“Ja. Dank je”.
Toch fijn dat ik nog iemand aan het lachen kan maken. Ze gaat voor me uitzoeken wat er kan zijn. Gaat in ieder geval de verkoper mailen. Kijken of daar iets aan de hand is. Zo niet, dan is het pakje zoek, en dan zal ik mijn geld terugkrijgen.

02-02-2016

De volgende dag word ik gebeld. De verkoper had waterschade en het boek was in zodanig beschadigde staat dat hij het niet meer kon versturen. Ik krijg de tegoedbon terug en het resterende bedrag zal op mijn rekening gestort worden.

Als er 1 ding is wat ik niet doe, is het opgeven.

05-02-2016

Poging 5, De Grote Bosatlas, 52e editie met CD-rom

Na 1 week staat het op verzonden.

Na nog een week krijg ik een mail van de verkoper dat het verzenden niet gelukt is. Ik kan retourzenden drukken of annuleren.

Dit kan dus niet meer, 2 weken na de besteldatum.

AAAAAAAH!!

TILT!

Ademen. Er was iets met ademen.

In. En uit. En in.
En oja, iets met humor.

Dan maar weer de klantenservice bellen 😛

En oh, wat vindt hij het vervelend dat het zo gelopen is.

Hij heeft zelf ook De Grote Bosatlas thuis, hij weet wat een fijn boek dat is om te hebben.

…? WHut? “Uh, ja…”

Hij zal dit geval doorzetten naar een andere afdeling, waar ze uit kunnen vinden of het iets specifieks met dit product aan het de hand is. 5 keer mislukt, das wel erg opvallend…

Ik denk dat ik nu toch aan mijn limiet ben gekomen van het geloof dat het ooit nog gaat lukken.

Weet niet of ik nog een 6e poging ga doen…

Ik ben maar met de vriend gaan drinken in de kroeg. Ook een goed cadeau.